W szczecineckim Urzędzie Stanu Cywilnego odbyła się wyjątkowa uroczystość. Państwo Anna i Stanisław Lis ze Szczecinka świętowali Złote Gody, czyli ponad pół wieku wspólnego życia. Choć od ich ślubu minęło już niemal 52 lata, dopiero teraz mogli oficjalnie odebrać przyznane przez Prezydenta RP odznaczenia za długoletnie pożycie małżeńskie.

Uroczystość odbyła się w piątek, 6 marca, w sali szczecineckiego ratusza. Prezydenckie medale wraz z życzeniami i bukietem kwiatów wręczył burmistrz Szczecinka Jerzy Hardie-Douglas. Do gratulacji dołączyła także kierowniczka Urzędu Stanu Cywilnego Agnieszka Frątczak. Spotkanie było okazją nie tylko do wręczenia odznaczeń, ale również do wspomnień i wzruszeń w gronie najbliższych.

Jubilaci z uśmiechem podchodzą do niewielkiego opóźnienia w świętowaniu. – Dzięki temu mamy drugą sposobność do świętowania – z humorem skomentowali do Jubilaci. Jak wyjaśniono podczas spotkania, procedura przyznawania odznaczeń za długoletnie pożycie małżeńskie odbywa się poza samorządem i w ostatnich latach znacząco się wydłużyła.

Podczas uroczystości nie zabrakło odnowienia przysięgi małżeńskiej, wspólnych zdjęć oraz chwil wzruszenia. Państwo Lis wychowali troje dzieci – dwóch synów i córkę – a dziś cieszą się także liczną rodziną, w tym dziesięciorgiem wnucząt.

Ich historia zaczęła się ponad pół wieku temu podczas zabawy.

– Mieszkałam wtedy w Krągach, ale pracowałam w banku spółdzielczym w Silnowie, a naprzeciwko niego mieszkał mój przyszły mąż.

– wspomina z uśmiechem pani Anna.

Do Szczecinka przeprowadzili się w 1980 roku. Jubilatka pracowała w Wojewódzkim Przedsiębiorstwie Handlu Wewnętrznego, natomiast pan Stanisław był budowlańcem w Szczecineckim Przedsiębiorstwie Budowlanym Pojezierze. Jak wspomina, miał swój udział w powstawaniu największych osiedli mieszkaniowych w mieście, a własny dom zbudował własnymi rękami.

Z czasem małżonkowie postawili na własną działalność gospodarczą. Przez wiele lat prowadzili osiedlowy sklepik, a na emeryturę przeszli dopiero w wieku 69 lat.

– Na emeryturę przeszliśmy dopiero w wieku 69 lat, pewnie, gdyby nie Covid to pracowalibyśmy jeszcze dłużej.

– przyznają.

Dziś mówią wprost: pracy nigdy się nie bali, ale największą dumą są dla nich dzieci i wnuki. To właśnie dla nich – jak podkreślają – warto było przejść razem przez ponad pół wieku życia.