Worki pod oczami – jaki zabieg pozwoli pozbyć się ich na dobre?

Skóra wokół oczu jest stosunkowo bardzo cienka i wrażliwa, a tym samym wykazuje zwiększoną tendencję do utraty wilgoci, powstawania podrażnień i gromadzenia się płynów. Tak zwane worki pod oczami mogą mieć charakter tłuszczowy lub wysiękowy, ale mogą być też spowodowane nadmierną wiotkością skóry. Bez względu na przyczyny, zmiany takie można leczyć dzięki nowatorskim zabiegom z zakresu medycyny estetycznej. Poznaj jedne z najskuteczniejszych!

Czym są worki pod oczami? Tłuszcz, wiotka skóra, obrzęk limfatyczny 

Skóra wokół oczu jest wyjątkowo delikatna, głównie ze względu na swoją minimalną grubość, która wynosi zaledwie ok. 5 mm, czyli nawet 10 razy mniej w porównaniu do pozostałych obszarów ciała. Do powstawania nieestetycznych zmian wokół oczu przyczyniają się zaburzenia przepływu krwi i limfy. Obrzęk spowodowany przez zastoje płynów często przyjmuje postać worków pod oczami, ale może też dotyczyć powiek górnych.    

Wraz z wiekiem dochodzi do naturalnego spadku poziomu składników tkankowych odpowiedzialnych za jędrność i napięcie. Gdy pod oczami wytworzy się nadmiar wiotkiej skóry, może dochodzić do jego przesuwania się w dół. Tym właśnie są worki pod oczami, będące następstwem postępujących procesów starzenia.

Istotną podporą skóry jest tkanka tłuszczowa, której w omawianych obszarach jest bardzo niewiele. Nie zmienia to jednak faktu, że częstym problemem jest miejscowe gromadzenie się tkanki tłuszczowej pod powiekami dolnymi. Zdarza się, że wiotkie „poduszki” z czasem wypełniają się tkanką tłuszczową – są to tzw. worki tłuszczowe, określane również jako przepukliny tłuszczowe. 

Worki pod oczami – zabiegi rewitalizujące okolice oczu 

Wrażliwe okolice oczu potrzebują troskliwej opieki. Niestety worki pod oczami coraz częściej są domeną osób młodych. Brak snu, niezdrowa dieta, niedostateczna pielęgnacja, stres i nadmiar obowiązków przyczyniają się do powstawania obrzęków i przyspieszają procesy starzenia. Skłonność do powstawania worków pod oczami może też być cechą genetyczną. 

Zauważając u siebie nieestetyczne zmiany wokół oczu, warto zdecydować się na małoinwazyjne zabiegi, które pozwolą pozbyć się problemu i powstrzymać jego rozwój. Jeśli problemem jest utrata napięcia skóry, doskonałe rezultaty dają zabiegi stymulujące przebudowę włókien kolagenowych i poprawiające mikrokrążenie, a tym samym odżywienie tkanek. Do metod takich należy m.in.:

• Mezoterapia okolic oczu – zabieg polega na wprowadzeniu odpowiednio dobranego preparatu rewitalizującego za pomocą bardzo cienkiej igły. Efektem jest nie tylko redukcja worków pod oczami, ale też wyrównanie kolorytu (usuwanie cieni), intensywne nawilżenie i poprawa gęstości skóry. Zabieg ten może być wykonywany w celach profilaktycznych. 
• Biostymulacja Nucleofil – ten zabieg przeznaczony jest dla osób, które potrzebują intensywnej rewitalizacji i odnowienia skóry. Metoda wymaga dwóch sesji, ale daje imponujące efekty. W pierwszej kolejności wykonuje się mezoterapię z zastosowaniem koktajli odżywczych, a po tygodniu termolifting stymulujący głębokie warstwy skóry. Zakończeniem jest podanie wypełniaczy tkankowych i kontynuacja pielęgnacji skóry w domu, za pomocą specjalistycznych kosmetyków. 

Na czym polega chirurgiczne usuwanie worków pod oczami?

Zaawansowane zmiany, takie jak duża objętość wiotkiej tkanki i przepukliny tłuszczowe zwykle można zredukować za pomocą małoinwazyjnych zabiegów, ale często najskuteczniejszym sposobem jest ich chirurgiczne usunięcie. 

Blefaroplastyka powiek dolnych polega na wykonaniu niewielkiego nacięcia i usunięciu nadmiaru skóry, a w razie potrzeby także przepuklin tłuszczowych. Zwykle cięcie wykonuje się tuż pod brzegiem linii rzęs, dzięki czemu ewentualne, cienkie blizny praktycznie nie są widoczne. 

W trakcie jednego zabiegu (w znieczuleniu miejscowym lub łagodnej sedacji) dąży się do ogólnej poprawy wyglądu okolicy oczu. Można więc liczyć na jednoczesną poprawę napięcia skóry i korekcję tzw. doliny łez. Szwy są usuwane już po ok. 7 dniach, natomiast ostateczne, spektakularne efekty można ocenić po całkowitym wygojeniu, czyli zwykle po ok. 6–8 tygodniach.