To była uroczystość, jakiej w Szczecinku dawno nie widziano. Szkoła Podstawowa nr 1, rówieśnik polskiego Szczecinka, obchodziła swoje 80-lecie. Zamiast typowej akademii i długich przemówień – uśmiech, wspomnienia i wspólne świętowanie.

W szkolnym ogródku dyrektor Marcin Pieńkowski i burmistrz Jerzy Hardie-Douglas wmurowali kapsułę czasu – szklaną butlę pełną pamiątek, szkolnych gadżetów i najnowszego numeru gazetki „Adaś”. – Mam nadzieję, że ktoś odkryje ją na 100-lecie szkoły i dowie się, jacy byliśmy w 2025 roku – mówił dyrektor, wyraźnie wzruszony.

W niebo uniosło się 80 kolorowych balonów, a uczniowie i goście posadzili 80 cebulek tulipanów, symbolizujących każde z minionych lat działalności szkoły. Chwilę później przyszedł czas na coś, co dzieci zapamiętają najlepiej – ogromny tort z wizerunkiem budynku SP1, ufundowany przez Radę Rodziców. Były też prezenty – burmistrz i jego zastępca Maciej Makselon przekazali szkole zestaw gier planszowych. 

Wśród zaproszonych gości nie zabrakło radnych, przedstawicieli innych placówek oświatowych i byłych nauczycieli. Wszyscy podkreślali, że „jedynka” to nie tylko szkoła, ale część tożsamości Szczecinka – miejsce, które kształtowało kolejne pokolenia mieszkańców.

Historia SP1 sięga września 1945 roku, gdy w powojennym Szczecinku zabrzmiał pierwszy dzwonek polskiej szkoły. Wtedy do nauki przystąpiło 260 uczniów – najmłodsi mieli kilka lat, najstarsi nawet dziewiętnaście. W tym samym gmachu przy placu Wazów mieścił się wówczas Państwowy Urząd Repatriacyjny, organizujący życie nowych mieszkańców miasta.

Od 1957 roku szkoła nosi imię Adama Mickiewicza, a na jej dziedzińcu rośnie dąb „Adam” – symbol trwałości i pamięci o patronie. Sam budynek ma jeszcze dłuższą historię, powstał w 1927 roku jako niemiecka Pestalozzischule, nazwana na cześć szwajcarskiego pedagoga.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"9254"}

Dziś „jedynka” to miejsce, które łączy przeszłość z przyszłością. W jej murach wychowało się już kilkanaście tysięcy absolwentów – mieszkańców, którzy często posyłają tu własne dzieci. Bo jak podkreślają nauczyciele i rodzice, szkoła to nie tylko mury, ale wspólnota ludzi, którzy od 80 lat tworzą rodzinę SP1.