Między światłem a ciszą. Fotografie Łukasza Kilinowskiego

Drugi dzień tegorocznych Dni Grzmiącej upłynął pod znakiem fotografii, natury i uważnego patrzenia na świat. W piątkowe popołudnie, 21 sierpnia, w Domu Szkoleniowym w Grzmiącej odbył się wernisaż wystawy „Fotografia Niecodzienna” autorstwa Łukasza Kilinowskiego. Spotkanie miało wyjątkowo nastrojowy charakter, a atmosferę wieczoru dopełniła muzyka na żywo w wykonaniu Mai Dowlaszewicz.

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"9967"}

Już sama nazwa wystawy dobrze oddaje sposób, w jaki Łukasz Kilinowski patrzy na otaczającą go rzeczywistość. Fotograf nie szuka niezwykłości wyłącznie w odległych, spektakularnych miejscach. Przeciwnie – odnajduje ją w tym, co znajduje się tuż obok nas: w lesie, porannej mgle, kroplach rosy, promieniach światła przedzierających się przez korony drzew czy spokojnej tafli jeziora.

„Niecodzienność zaczyna się tam, gdzie zaczynamy naprawdę patrzeć”. To zdanie stało się jednym z najważniejszych przesłań wystawy. Prezentowane fotografie są bowiem czymś więcej niż dokumentacją przyrody. To zatrzymane chwile, emocje i opowieści o świecie, który w codziennym pośpiechu łatwo przeoczyć.

Fascynacja fotografią towarzyszy Łukaszowi Kilinowskiemu od dzieciństwa. Początkowo była związana z rodzinnymi albumami i zachwytem nad możliwością zatrzymywania chwil. Z czasem pojawiły się pierwsze aparaty, a wraz z nimi coraz bardziej świadome poszukiwanie własnego sposobu opowiadania obrazem.

Szczególne znaczenie miało dla niego zamieszkanie w miejscowości Radomyśl, gdzie otaczające miejscowość lasy, jeziora i zmieniająca się wraz z porami dnia przyroda stały się niewyczerpanym źródłem inspiracji. To właśnie tam fotograf najczęściej szuka swoich kadrów – niekiedy jeszcze przed świtem, obserwując pogodę, wypatrując mgieł i czekając na światło, które pojawia się tylko na krótką chwilę.

Bywa, że z takich wypraw wraca bez jednego zdjęcia. Innym razem udaje mu się uchwycić moment, który trudno odtworzyć po raz drugi – niemal magiczny, ulotny i pełen emocji.

W twórczości Łukasza Kilinowskiego szczególnie interesująca jest prostota podejścia do fotografii. Autor podkreśla, że najważniejszy nie jest drogi sprzęt, lecz umiejętność dostrzegania tego, co zwykle pozostaje na drugim planie. Wiele jego pierwszych fotografii powstało przy użyciu zwykłego smartfona. To podejście sprawia, że jego prace można odczytywać również jako zachętę do własnego, uważniejszego spojrzenia na najbliższe otoczenie. Bo niezwykły kadr często nie wymaga dalekiej podróży. Czasem wystarczy zwolnić, podnieść wzrok i pozwolić sobie naprawdę zobaczyć miejsce, które mijamy każdego dnia.

Na wystawie znalazły się przede wszystkim fotografie przyrodnicze i krajobrazowe. Ich bohaterami są lasy, światło, woda, roślinność i drobne detale natury. Kadry budują spokojną, niemal poetycką opowieść, w której czas zdaje się płynąć wolniej.