Armatura łazienkowa podlega ciągłemu kontaktowi z wodą, detergentami oraz skokami ciśnienia i temperatur. Konstrukcja urządzeń natryskowych opiera się na dwóch odrębnych elementach: metalowym rdzeniu, z którego odlano korpus, oraz zewnętrznej warstwie wykończeniowej. W nazewnictwie technicznym pojęcia te bywają mylone, przez co powłokę chromową zestawia się bezpośrednio z litym mosiądzem lub stalą, mimo że pełnią one odmienne role funkcjonalne. Znajomość parametrów fizykochemicznych poszczególnych surowców pozwala ocenić odporność instalacji na korozję i uszkodzenia mechaniczne.

Mosiądz jako standard w produkcji korpusów

Mosiądz stanowi stop miedzi oraz cynku, charakteryzujący się wysoką odpornością na korozję wodną oraz doskonałą plastycznością odlewniczą. Dobrej klasy bateria prysznicowa posiada korpus odlany z mosiądzu o zawartości miedzi przekraczającej 57 procent, co minimalizuje ryzyko powstawania mikroskopijnych nieszczelności pod wpływem uderzeń hydraulicznych. Mosiężna konstrukcja ma znaczną masę własną, co stanowi prosty wyznacznik odróżniający trwały metal od tanich zamienników wykonanych ze stopów cynku i aluminium (ZAMAK).

Stop ZAMAK pod wpływem stałego kontaktu z wilgocią ulega zjawisku korozji międzykrystalicznej, co prowadzi do pękania gwintów przyłączeniowych oraz rozszczelnienia gniazd głowic ceramicznych. Z tego powodu producenci armatury sanitarnej stosują mosiądz jako surowiec bazowy gwarantujący stabilność montażu na mimośrodach ściennych oraz odporność na wypłukiwanie pierwiastków przez twardą wodę.

Stal nierdzewna w strefie kąpielowej

Stal kwasoodporna, oznaczana symbolem AISI 304 lub chirurgiczna AISI 316, stanowi alternatywę technologiczną dla stopów miedzi. Wyróżnia się jednolitą strukturą w całym przekroju ścianki, co całkowicie eliminuje potrzebę stosowania zewnętrznych powłok galwanicznych. Powierzchnia stali zyskuje ostateczny wygląd poprzez szlifowanie, szczotkowanie lub polerowanie mechaniczne bezpośrednio na materiale rodzimym. Surowiec ten jest całkowicie pozbawiony ołowiu, co zapewnia neutralność biologiczną.

Wysoka gęstość i twardość stali sprawia, że elementy wykazują odporność na uderzenia, ścieranie oraz agresywne preparaty odkamieniające. W pomieszczeniu, w którym zamontowana jest szczelna kabina prysznicowa, armatura ze stali szlachetnej zachowuje odporność na działanie gorącej pary wodnej, nie wykazując skłonności do korozji wżerowej nawet po wielu latach intensywnej eksploatacji w trudnych warunkach wilgotnościowych.

Chrom jako warstwa wykończeniowa

Chrom w odniesieniu do armatury sanitarnej nie występuje jako samodzielny materiał konstrukcyjny, lecz jako powłoka ochronno-dekoracyjna nanoszona galwanicznie. Ze względu na dużą kruchość czystego chromu nie wykonuje się z niego odlewów korpusów. W procesie technologicznym korpus mosiężny pokrywa się najpierw warstwą niklu, która wyrównuje powierzchnię i stanowi barierę antykorozyjną, a następnie nakłada się warstwę chromu o grubości rzędu kilku mikrometrów, zapewniającą połysk i twardość.

Pielęgnacja powierzchni chromowanych wymaga stosowania preparatów o neutralnym pH, wolnych od chloru i substancji ściernych, które mogłyby doprowadzić do przetarcia powłoki i odsłonięcia niklu. Gdy w strefie natryskowej zainstalowany jest płaski brodzik prysznicowy, regularne spłukiwanie resztek mydła i osuszanie chromowanych powierzchni zapobiega powstawaniu trudnych do usunięcia zacieków wapiennych.