Wiesław Suchowiejko. Miasto jest chore.

A jednak!

Wielu mówiło o tym po cichu, wielu przeczuwało, ale od paru dni wiemy to już oficjalnie. Nie poinformował nas o tym, co prawda, burmistrz ani rada miasta w specjalnym komunikacie, ale jeżeli radna miejska – i to nie byle jaka – Przewodnicząca Komisji Rozwoju i Samorządności Pani MAGDALENA LUBCZYK, co ważne – z Klubu Douglasa – w specjalnym, odczytanym z kartki oświadczeniu, nazywa uchwalony na ekstraordynaryjnym posiedzeniu rady, plan ogólny miasta Szczecinek „PLANEM LECZENIA”, to chyba nie mamy wątpliwości, kto tu jest pacjentem.

- „Musimy spojrzeć na Szczecinek jak na żywy organizm, jak na pacjenta, który potrzebuje rzetelnej diagnozy, stabilnej kuracji i jasnego planu powrotu do pełnego zdrowia” – mówiła radna.

Powtórzmy – POWROTU DO PEŁNEGO ZDROWIA!

Zatem wszystko jasne, bowiem nikt zdrowy do zdrowia wracać nie musi.

Radna LUBCZYK nie powiedziała jednak na co choruje Szczecinek, a przysłuchujący się wprowadzeniu Pani Radej burmistrz JHD (nota bene lekarz), nie odniósł się do użycia przez Nią sformułowania „plan leczenia”. Poprzestał na określeniu go mianem „poetyckie”.

Wielu z nas jednak mogło odnieść wrażenie, iż podobna retoryka (o uzdrawianiu miasta) pojawiła się już w okresie ostatnich wyborów samorządowych.

Oto przedstawiciele jednego z ugrupowań głosili, że „od pięciu lat miasto toczy rak, ale my jesteśmy specjalistami od jego usuwania”.

Jak bowiem powszechnie wiadomo w przestrzeni publicznej Szczecinka od lat trwa ostry konflikt polityczny pomiędzy obozem Hardie-Douglasów a obozem Daniela Raka. Sformułowanie zaś o „wycinaniu raka” stało się brutalną, polityczną metaforą odsunięcia Daniela Raka i jego ludzi, przez Klub Jerzego Hardie-Douglasa (chirurga onkologicznego) od władzy w mieście.

I prawie się udało.

Prawie, bo „wystąpiły przerzuty” – Rak przeniósł się do starostwa, a i w krajowym parlamencie pojawiła się – co prawda o wiele mniej złośliwa – jego odmiana.

A mówiąc poważnie – żaden z Raportów o stanie miasta (corocznie w maju przyjmowany przez radę miasta wielostronicowy dokument) nie wspominał o „złym stanie”, „niepokojących objawach”, czy „niezbędnej rzetelnej diagnozie”. Były to zawsze coraz bardziej lukrowane laurki – tak za Raka jak i za Douglasa. Trudno zresztą się dziwić – przygotowują bowiem ów Raport pracownicy UM i spółek miejskich, więc zwracając uwagę na nieprawidłowości i niedociągnięcia krytykowaliby siebie. Albo nawet (uchowaj Boże!) Pana Burmistrza.

Pani radna, co prawda, mówiła o „użyciu porównania”, ale jakoś nie przyszło Jej do głowy zastosowanie określenia „plan rozwoju”, „regulacji przestrzeni publicznej” czy czegoś w tym rodzaju.

„Plan leczenia” – czyżby freudowska pomyłka?