Tu wiek naprawdę nie ma znaczenia. Od 25 lat Uniwersytet Trzeciego Wieku w Szczecinku udowadnia, że na rozwój nigdy nie jest za późno

::photoreport{"type":"check-for-article","item":"9902"}

Nie przychodzą tu po indeks, dyplom ani ocenę. Przychodzą z ciekawości świata, dla rozmów, wspólnych wyjazdów i zwyczajnej radości bycia razem. Jedni chcą nauczyć się języka obcego, inni spróbować tańca, zadbać o kondycję albo po prostu znaleźć miejsce, w którym nikt nie pyta o metrykę. Tak od ćwierć wieku działa Uniwersytet Trzeciego Wieku w Szczecinku – społeczność, która udowadnia, że najlepszy czas na rozwijanie pasji może nadejść właśnie wtedy, gdy kończy się życie zawodowe.

Jubileusz 25-lecia był okazją do wspomnień, ale przede wszystkim do uświadomienia sobie, jak wiele udało się wspólnie zbudować. Dziś trudno wyobrazić sobie Szczecinek bez Uniwersytetu Trzeciego Wieku. Dla setek mieszkańców stał się drugim domem – miejscem spotkań, aktywności i przyjaźni, które często trwają długie lata.

Ćwierć wieku ludzi z pasją

Historia rozpoczęła się w 2001 roku. Od tamtej pory zmieniały się zarządy, instruktorzy i wykładowcy, pojawiały się nowe pomysły, ale misja pozostała taka sama – zachęcać seniorów do aktywnego życia i pokazywać, że wiek nie powinien być przeszkodą w realizowaniu marzeń.

– Najważniejsze jest to, żeby ludzie nie zostawali sami w domach. Chcemy, aby wychodzili do innych, rozwijali się, spotykali i po prostu dobrze czuli się ze sobą.

– mówi prezes Stowarzyszenia Uniwersytetu Trzeciego Wieku Maria Łangowska.

To właśnie dlatego wśród słuchaczy są osoby związane z Uniwersytetem niemal od pierwszych miesięcy jego działalności. Są też ci, którzy dołączyli kilka lat temu, zachęceni przez znajomych albo rodzinę. Każdego roku pojawiają się kolejne nazwiska, a zainteresowanie działalnością stowarzyszenia nie słabnie.

Obecnie Uniwersytet liczy 193 słuchaczy. Najstarsi mają ponad dziewięćdziesiąt lat, najmłodsi dopiero przekroczyli wymagany statutem wiek 55 lat. Wszystkich łączy jedno – przekonanie, że na naukę, ruch i nowe doświadczenia nigdy nie jest za późno.

Uniwersytet, który żyje każdego dnia

Choć nazwa sugeruje przede wszystkim wykłady, codzienność Uniwersytetu Trzeciego Wieku wygląda znacznie szerzej. Przez lata słuchacze uczyli się języków angielskiego, niemieckiego, francuskiego czy hiszpańskiego. Korzystali z zajęć komputerowych i fotograficznych, grali w brydża sportowego, maszerowali z kijkami podczas nordic walkingu, spotykali się na projekcjach Dyskusyjnego Klubu Filmowego czy ćwiczyli na siłowni.

Dziś największym zainteresowaniem cieszą się lektoraty języków obcych, gimnastyka zdrowotna, aqua aerobik, zajęcia taneczne oraz trening kondycji umysłu. To właśnie ta ostatnia propozycja stała się jedną z najbardziej lubianych przez słuchaczy.

Jak podkreśla Maria Łangowska, podczas tych spotkań nie brakuje śmiechu, bo często okazuje się, że najlepszym sposobem na ćwiczenie pamięci jest powrót do prostych zabaw znanych z dzieciństwa. Gimnastyka umysłu pomaga zachować sprawność intelektualną, ale równie ważne jest to, że daje uczestnikom wiele radości i wzajemnej motywacji.

Nie mniej istotne są wykłady. Co dwa tygodnie do Szczecinka przyjeżdżają wykładowcy z uczelni wyższych, ale równie chętnie zapraszani są mieszkańcy miasta, którzy potrafią z pasją opowiadać o swoich zainteresowaniach i doświadczeniach.

Za liczbami kryją się tysiące wspomnień

Dorobek Uniwersytetu Trzeciego Wieku najlepiej pokazują liczby, choć za każdą z nich stoją konkretni ludzie i ich historie. Przez 25 lat przez organizację przewinęło się 527 słuchaczy. Odbyło się 678 wykładów prowadzonych przez 355 wykładowców i instruktorów. Wśród najczęściej goszczących prelegentów znaleźli się profesor Paweł Stachowiak, doktor Mariusz Szynkiewicz oraz doktor Stanisław Zybertowicz, których wykłady przez lata przyciągały liczne grono słuchaczy.

Nieodłączną częścią działalności Uniwersytetu są także wspólne wyjazdy. Zorganizowano 38 wycieczek – zarówno jednodniowych, jak i kilkudniowych – oraz 46 wyjazdów do opery, na koncerty i spektakle. Dla wielu uczestników były to pierwsze takie podróże od wielu lat, a niekiedy również okazja do odkrycia miejsc, których wcześniej nie mieli szansy zobaczyć. Bo właśnie o to chodzi w Uniwersytecie Trzeciego Wieku – by poznawać świat, ale nigdy nie robić tego w pojedynkę.

Nowe marzenia nie znają wieku

Ostatnie lata przyniosły kolejny ważny rozdział w historii stowarzyszenia – udział w programie Erasmus Senior+. Na początku 2026 roku trzydziestoosobowa grupa słuchaczy wyjechała do Chorwacji, gdzie uczestniczyła w warsztatach, spotkaniach z tamtejszymi seniorami oraz zajęciach integracyjnych. Był czas na naukę języka, poznawanie lokalnej kultury, wspólne gotowanie i zwiedzanie, a w drodze powrotnej także na wizytę w Wiedniu. Dla części uczestników był to pierwszy zagraniczny wyjazd w życiu.

Program okazał się sukcesem, dlatego już dziś wiadomo, że kolejna edycja zaprowadzi szczecineckich seniorów do Włoch.

Społeczność, której siłą są ludzie

Za sukcesem Uniwersytetu stoi codzienna praca wielu osób. Zarząd stowarzyszenia działa społecznie, poświęcając swój czas na organizację wykładów, zajęć, projektów i wycieczek, a także na pozyskiwanie środków na działalność.

Ogromne znaczenie ma również wsparcie partnerów. Od początku istnienia Uniwersytetu Trzeciego Wieku, a więc już od 25 lat, jednym z jego najważniejszych partnerów jest firma Kronospan Polska Sp. z o.o. w Szczecinku. Z okazji jubileuszu przedsiębiorstwo przekazało Uniwersytetowi darowiznę w wysokości pięciu tysięcy złotych na realizację celów statutowych.

Istotnym wsparciem dla działalności UTW jest także możliwość pozyskiwania środków w ramach konkursów na realizację zadań własnych Miasta Szczecinek, a także pomoc lokalnych firm i instytucji, które od lat wspierają rozwój oferty skierowanej do seniorów. Dzięki tej współpracy uczestnicy mogą korzystać z bogatego programu zajęć, wyjazdów i wydarzeń, a jubileusz stał się również okazją do wyrażenia wdzięczności wszystkim, którzy przez lata byli częścią tej historii.

Podczas uroczystości wręczono statuetki „Przyjaciel UTW”, wyróżnienia „Super Senior” oraz medale z okazji 25-lecia działalności Uniwersytetu. Były one wyrazem wdzięczności dla osób, które swoją pracą, życzliwością i zaangażowaniem współtworzyły Uniwersytet Trzeciego Wieku.

Najcenniejszy dyplom

Na uniwersytetach zwykle liczy się liczba absolwentów, ocen i zdobytych tytułów. W Szczecinku najważniejsze są jednak zupełnie inne osiągnięcia.

Nowe przyjaźnie. Odwaga, by po sześćdziesiątce rozpocząć naukę języka obcego. Pierwszy taniec przed publicznością. Wyjazd za granicę. Wspólna gimnastyka, wykład, rozmowa przy kawie czy zwyczajne przekonanie, że następnego dnia znowu warto wyjść z domu.

Być może właśnie to jest najcenniejszym dyplomem, jaki od 25 lat otrzymują słuchacze Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Szczecinku. Dyplomem, którego nie oprawia się w ramkę, ale nosi się go każdego dnia – w postaci energii, ciekawości świata i ludzi, z którymi chce się tę codzienność dzielić.