Gmina Szczecinek to miejsce, w którym natura spotyka się z historią. Położona wśród jezior, lasów i malowniczych terenów Pojezierza Drawskiego, oferuje spokojny wypoczynek z dala od zgiełku oraz możliwość odkrywania śladów dawnych dziejów Pomorza.
Jeziora i wypoczynek nad wodą
Jednym z największych atutów Gminy Szczecinek są liczne jeziora, które tworzą idealne warunki do rekreacji, wędkarstwa i turystyki wodnej. Oto niektóre z nich:
Jezioro Wierzchowo
Jezioro Wierzchowo – jedno z największych jezior w regionie, cenione przez wędkarzy i miłośników sportów wodnych. Regularnie zarybiane, stanowi doskonałe miejsce do aktywnego wypoczynku.
Jez. Wierzchowo /Fot. K. Harasym
Jezioro Spore
Jezioro Spore – malowniczo położone jezioro o spokojnym charakterze, idealne na rodzinny wypoczynek, kąpiele oraz relaks w otoczeniu przyrody.
Jez. Spore /Fot. M. Szkudlarek-Szarkowska
Jezioro Wierzchówko
Jezioro Wierzchówko – kameralne i urokliwe, szczególnie polecane osobom szukającym ciszy i kontaktu z naturą.
Jezioro Wielimie
Jezioro Wielimie - to jedno z największych jezior w regionie Pomorza Zachodniego, położone częściowo na terenie Gminy Szczecinek. Jego rozległa powierzchnia oraz naturalny, miejscami dziki charakter sprawiają, że jest to wyjątkowe miejsce dla osób ceniących ciszę i kontakt z przyrodą.
Jez. Wielimie /Fot. D. Michalski
Jezioro Remierzewo
Jezioro Remierzewo - to miejsce o niepowtarzalnym, tajemniczym uroku. Otoczone gęstymi lasami, łagodnymi wzgórzami i malowniczymi polami, jest idealnym miejscem na spacery, wędkowanie, kąpiele i pikniki.
Jez. Remierzewo /Fot. S. Brudny
Jezioro Studnica (Drężno)
Jezioro Studnica (Drężno) - to malowniczy akwen, słynący z bardzo czystej wody (I klasa czystości) oraz przejrzystości sięgającej nawet 5 metrów.
Jez. Studnica (Drężno) /Fot. M. Szkudlarek-Szarkowska
W rytmie rzek
Rzeki Gminy Szczecinek to miejsca, w których naprawdę można zwolnić. Płyną spokojnie przez lasy i łąki, tworząc przestrzeń do odpoczynku, spacerów i kontaktu z naturą. Oto najważniejsze z nich.
Rzeka Gwda
Rzeka Gwda – to jedna z najważniejszych rzek północno-zachodniej Polski, przepływająca przez malownicze tereny Pojezierza Pomorskiego. Swój początek bierze, wypływając z jeziora Wielimie, a po ponad 140 kilometrach uchodzi do Noteci w Ujściu. Gwda ma zróżnicowany charakter: w górnym biegu jest spokojna i szeroka, miejscami niemal jeziorna, natomiast dalej nabiera dynamiki, tworząc bardziej urozmaicony i miejscami wymagający szlak. Jej brzegi porastają rozległe lasy, a na wielu odcinkach zachowała naturalny, dziki charakter, co czyni ją wyjątkowo atrakcyjną przyrodniczo.
Rzeka Gwda/ Fot. K. Wróbel
Rzeka Parsęta
Rzeka Parsęta - bieg rozpoczyna w okolicach Szczecinka, by po około 140 kilometrach wpłynąć do Morza Bałtyckiego w Kołobrzegu. Parsęta od lat przyciąga miłośników aktywnego wypoczynku. To popularny szlak kajakowy – zróżnicowany, miejscami wymagający, ale dający dużo satysfakcji. Rzeka ceniona jest również przez wędkarzy.
Dzikie torfowiska
Bagno Kusowo - to jedno z najbardziej wyjątkowych przyrodniczo miejsc w Gminie Szczecinek. Rozległe torfowiska, podmokłe łąki i dzika roślinność tworzą krajobraz, który zmienia się wraz z porami roku i za każdym razem odsłania inne oblicze. To idealne miejsce dla miłośników natury, obserwatorów ptaków i wszystkich, którzy cenią autentyczny kontakt z przyrodą.
Bagno Kusowo / Fot. M. Szkudlarek-Szarkowska
Dziedzictwo historyczne i miejsca z charakterem
Grodzisko w Grąbczynie
Grodzisko w Grąbczynie - to jedno z najciekawszych stanowisk archeologicznych na terenie Gminy Szczecinek, które od tysięcy lat przyciągało ludzi swoim położeniem i naturalnymi walorami obronnymi. Usytuowane na półwyspie otoczonym wodami, miejsce to w przeszłości prawdopodobnie stanowiło wyspę, połączoną z lądem jedynie wąskim przesmykiem. Taka lokalizacja zapewniała zarówno bezpieczeństwo, jak i dostęp do zasobów wodnych oraz dogodnych szlaków komunikacyjnych.
Badania archeologiczne wykazały, że teren ten był zasiedlony już w późnej epoce brązu i we wczesnej epoce żelaza, czyli około 2500 lat temu. Największy rozwój osadnictwa przypada jednak na okres wczesnego średniowiecza (IX–XI wiek), kiedy funkcjonowało tu dobrze zorganizowane grodzisko, pełniące ważną rolę w lokalnej sieci osadniczej.
Grodzisko w Grąbczynie z lotu ptaka / Fot. Gryf.tv
Do dziś czytelne są tu ślady dawnej działalności człowieka, w tym relikty konstrukcji oraz układ przestrzenny świadczący o dawnym zagospodarowaniu terenu. Grodzisko było przedmiotem licznych badań archeologicznych. Pierwsze profesjonalne wykopaliska przeprowadzono już w latach 60. XX wieku w ramach szeroko zakrojonych badań nad wczesnośredniowiecznymi grodziskami Pomorza Środkowego. W kolejnych dekadach miejsce to nie traciło na znaczeniu naukowym.
Od 2020 roku prowadzone są tu nowoczesne badania interdyscyplinarne, obejmujące m.in. archeologię, archeobotanikę, paleoekologię, geofizykę i teledetekcję. Pozwalają one coraz lepiej zrozumieć historię tego miejsca oraz sposób życia dawnych mieszkańców.
Grodzisko w Grabczynie to dziś nie tylko cenny zabytek archeologiczny, ale także wyjątkowa przestrzeń do odkrywania historii w naturalnym otoczeniu. Położone wśród zieleni i w pobliżu wód, stanowi interesujący punkt na mapie turystycznej gminy – miejsce, gdzie przeszłość spotyka się z przyrodą.
Ze względu na swoją wartość historyczną i naukową teren objęty jest ochroną. Obowiązuje tu zakaz prowadzenia prac ziemnych, biwakowania, rozpalania ognisk oraz używania wykrywaczy metali. Zachowanie tego miejsca w niezmienionym stanie pozwoli kolejnym pokoleniom poznawać jego historię i znaczenie.
Grodzisko w Grąbczynie / Fot. M. Szkudlarek-Szarkowska
Badania archeologiczne na grodzisku w Grąbczynie / Fot. Dr. K. Niedziółka
Drawień, czyli Kraina Romea i Julii
Drawień, czyli Kraina Romea i Julii - miejscowość, wzmiankowana już w 1378 roku, przez wieki była niewielką, pomorską osadą z folwarkiem i majątkiem ziemskim, którego ślady dziś niemal zniknęły z krajobrazu. To właśnie tutaj, w cieniu dawnego parku pałacowego, rozegrała się najbardziej poruszająca historia miejscowości. Mieszkańcy od lat opowiadają ją jako swoją własną wersję „Romea i Julii” - historię o miłości, która nie miała prawa przetrwać, a jednak na zawsze zapisała się w pamięci tego miejsca.
Syn zamożnego hrabiego zakochał się w ubogiej dziewczynie, a sprzeciw rodziny doprowadził do tragicznego finału ich historii. Zakochani spotykali się potajemnie, nocą, w cieniu drzew dawnego parku. To właśnie tam rozegrał się dramat, który na długo zapisał się w pamięci mieszkańców. Według przekazów, po śmierci młodych ludzi ich ojciec, targany wyrzutami sumienia, polecił wznieść w tym miejscu kaplicę. W jej wnętrzu złożono prochy zakochanych, a przy wejściu ustawiono rzeźby przedstawiające płaczącą dziewczynę i modlącego się młodzieńca.
Dziś po tej historii pozostały jedynie skromne ruiny kaplicy, wtulone w krajobraz Drawienia. Ciche, niepozorne, a jednak niosące ze sobą opowieść, która do dziś porusza wyobraźnię i przypomina, że historia to nie tylko daty. To przede wszystkim ludzkie losy.
„Zęby hrabiego” w Kusowie
„Zęby hrabiego” w Kusowie - w Kusowie można zobaczyć niezwykłe głazy nazywane „zębami trzonowymi hrabiego Glasenappa”. To pozostałości epoki lodowcowej, które z czasem stały się częścią lokalnej legendy. Von Glasenappowie, wywodzący się z pomorskiego rodu szlacheckiego - znanego od XIII wieku, posiadali swoje majątki również w tej części regionu. To z ich historią wiąże się powstanie kamiennego ogrodzenia, zbudowanego z ogromnych głazów zbieranych przez mieszkańców z okolicznych pól. Dziś „zęby hrabiego” to nie tylko ciekawostka przyrodnicza, ale też miejsce, które pobudza wyobraźnię i zachęca do odkrywania historii zapisanej w krajobrazie.
Głazy narzutowe w Kusowie / Fot. M. Szkudlarek-Szarkowska
„Przewodzi Partia” - mural w Wierzchowie
„Przewodzi Partia” - mural w Wierzchowie - przy drodze krajowej nr 11 (trasa Szczecinek-Koszalin), na ścianie prywatnego budynku znajduje się mural, który trochę przypadkowo stał się wyjątkowym świadectwem historii. I jednocześnie jednym z najbardziej intrygujących punktów na mapie Gminy. Mural powstał w 1975 roku jako element propagandowej estetyki czasów PRL. Przedstawia charakterystyczną sylwetkę robotnika oraz hasło „Przewodzi Partia”. Co ciekawe, mimo upływu lat i prób zamalowania, mural wciąż pozostaje widoczny, jakby sam przypominał o swojej historii.
Dziś to już nie propaganda, a ciekawostka i swoisty „artefakt epoki”, który przyciąga uwagę i skłania do refleksji nad tym, jak zmieniała się rzeczywistość wokół nas. To miejsce, które pokazuje, że historia nie zawsze jest zamknięta w muzeach. Czasem można ją spotkać na zwykłej ścianie, przy drodze.
Tu zaczyna się przygoda
Stanica Harcerska im. hm. Marcina Wielochowskiego w Drężnie
Stanica Harcerska im. hm. Marcina Wielochowskiego w Drężnie - to jedno z najbardziej charakterystycznych miejsc na turystycznej mapie Gminy Szczecinek. Położona nad jeziorem Studnica, w otoczeniu lasów, od dziesięcioleci przyciąga miłośników aktywnego wypoczynku i życia blisko natury. Historia stanicy sięga końca lat 60. XX wieku i od tego czasu stała się ważnym miejscem dla wielu pokoleń harcerzy. To tutaj odbywały się obozy, biwaki i rajdy, a dla wielu osób właśnie Drężno było pierwszym miejscem prawdziwej przygody i samodzielności.
Stanica w Drężnie z lotu ptaka / Fot. Stanica harcerska - Facebook
Rozległy, kilkunastohektarowy teren stanicy położony jest między jeziorami i lasami, co tworzy wyjątkowe warunki do wypoczynku. Do dyspozycji są miejsca noclegowe w domkach i na polu namiotowym, a sama przestrzeń sprzyja zarówno dużym obozom, jak i spokojnemu pobytowi w otoczeniu przyrody. Dziś stanica to nie tylko baza harcerska, ale również miejsce otwarte na turystów i wszystkich, którzy szukają prostego, aktywnego wypoczynku. To przestrzeń, w której tradycja spotyka się z naturą, a atmosfera przygody wciąż jest żywa.
Plaża nad jeziorem Studnica (Drężno) / Fot. Stanica harcerska - Facebook
Lotnisko w Wilczych Laskach
Lotnisko w Wilczych Laskach - to jedno z najbardziej nietypowych miejsc na mapie Gminy Szczecinek. Położone wśród lasów, kilkanaście kilometrów od Szczecinka, łączy w sobie historię, przestrzeń i współczesne formy aktywności. Powstało w latach 50. XX wieku jako lotnisko wojskowe i przez lata pełniło funkcję zapasowej bazy dla jednostek lotniczych. Dziś ma już zupełnie inny charakter: funkcjonuje jako zarejestrowane lądowisko (EPVL), zachowując jednak imponujący pas startowy i dawną infrastrukturę.
To miejsce, które przyciąga nie tylko miłośników lotnictwa. Na przestrzeni lat odbywały się tu wydarzenia, pokazy, zloty i spotkania pasjonatów – od modelarzy po fanów motoryzacji. Szeroka, otwarta przestrzeń i wyjątkowy klimat sprawiają, że lotnisko stało się także ciekawym punktem turystycznym, pokazującym mniej oczywiste oblicze Gminy Szczecinek i regionu.
Zdjęcia z Pikniku Lotniczego w Wilczych Laskach / Fot. M. Szkudlarek-Szarkowska
Lotnisko w Wilczych Laskach to przykład tego, jak miejsce o wojskowej przeszłości może zyskać nowe życie - jako przestrzeń spotkań, wydarzeń i aktywnego spędzania czasu. Obecnie na terenie lotniska odbywa się Piknik Lotniczy, który co roku w okresie wakacyjnym przyciąga tłumy turystów.
Zdjęcia z Pikniku Lotniczego w Wilczych Laskach / Fot. M. Szkudlarek-Szarkowska
Magdalena Szkudlarek-Szarkowska
