Bagno Kusowo to prawdopodobnie najlepiej zachowane duże kopułowe torfowisko typu bałtyckiego w Polsce, porośnięte mszarami torfowcowymi i borem bagiennym. Szacuje się, że grubość pokładu torfu sięga tu 12 metrów. W północnej, na co dzień niedostępnej części rezerwatu znajduje się doskonale zachowana kopuła torfowa z bezleśną częścią centralną pokrytą mszarami.

Dla około pięćdziesięcioosobowej grupy zapaleńców, którzy sobotnie przedpołudnie (21 września) spędzili pod opieką miejscowych leśników, była to rzadka okazja, by zajrzeć do prawdziwego sanktuarium przyrody – domu dla wielu gatunków fauny i flory.

Wycieczka była tym bardziej atrakcyjna, że przewodnikami byli dwaj wybitni naukowcy zajmujący się torfowiskami i zmianami klimatycznymi: prof. Bogdan Chojnicki, klimatolog z Pracowni Bioklimatologii Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, oraz prof. Mariusz Lamentowicz, przyrodnik, geograf i paleoekolog, profesor nauk ścisłych i przyrodniczych, pracownik naukowy Wydziału Nauk Geograficznych i Geologicznych UAM w Poznaniu. W wydarzeniu uczestniczyła także Sylwia Jurzyk-Nordlöw, dyrektor Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska w Szczecinie, która przygotowała dla uczestników interesujące materiały związane z tematyką torfowisk.

Spacer po torfowisku był okazją do podziwiania dziewiczej przyrody regionu oraz poznania typowych gatunków obszaru, takich jak rosiczka długolistna i bagnica torfowa. Najważniejsze jednak były rozmowy na temat ochrony torfowisk i terenów mokradłowych oraz ich kluczowej roli w zachowaniu różnorodności biologicznej. W północnej części rezerwatu, gdzie od lat prowadzone są badania naukowe nad akumulacją węgla organicznego przez torfowiska oraz emisją metanu w kontekście zmian klimatycznych, wybudowano specjalną kładkę transportową, która służy naukowcom do montażu i obsługi specjalistycznego sprzętu pomiarowego.

Spotkanie zakończyło się wspólnym posiłkiem oraz dyskusją na temat przyszłości ochrony torfowisk w Polsce i na świecie. Uczestnicy byli zgodni, że takie obszary, jak Bagno Kusowo, są nie tylko unikalnymi ekosystemami, ale również kluczowymi elementami w walce o złagodzenie skutków zmian klimatu. Dzięki zaangażowaniu zarówno naukowców, jak i lokalnych społeczności, istnieje szansa na zachowanie tych cennych terenów dla przyszłych pokoleń.